het ijs kraakte onder m´n voeten
ik zakte er door
ging op pelgrimstocht
en ging de weg van schuld en boete
het ijs smolt niet alleen in het glas
één blik in jouw ogen
en in je handen werd ik was
ijs was water
water was ooit ijs
ik raakte van de kook
jij van de wijs
heet is de stront van kouwe kak
het ijs brak
en hield wijselijk z´n mond
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten